Ένα ερώτημα που βρίσκεται στο μυαλό των γονέων είναι γιατί να πάνε το παιδί στον ψυχολόγο και υπό ποιες συνθήκες είναι αυτό αναγκαίο ή βοηθητικό. Τις περισσότερες φορές οι άνθρωποι που αλληλεπιδρούν με τα παιδιά αρκετές ώρες και τα βλέπουν σε συνθήκες συνόλου ή πίεσης παροτρύνουν τους γονείς να δει το παιδί κάποιον ειδικό. Πιο συγκεκριμένα, συχνά οι γονείς ευαισθητοποιούνται σχετικά με τις ανησυχίες των παιδιών τους, έπειτα από αίτημα δασκάλων, προπονητών, εκπαιδευτών. Επισκέπτονται λοιπόν, μια δημόσια δομή ή έναν ιδιώτη παιδοψυχίατρο, παίρνουν τη λεγόμενη «γνωμάτευση» και μπορούν έπειτα να πάνε σε οποιονδήποτε ιδιώτη ψυχολόγο επιλέξουν για το παιδί τους. Το κράτος καλύπτει ένα οικονομικό ποσό σχετικά με τις θεραπείες των παιδιών, κάτι που φυσικά διευκολύνει τους γονείς. Βεβαίως, η διαδικασία της γνωμάτευσης μπορεί να παραλειφθεί και να επισκεφθούν αμεσότερα έναν ειδικό.
Πέρα όμως, από τα διαδικαστικά πρώτα βήματα που αναφέραμε, οι γονείς αναρωτιούνται τι συμβαίνει στο παιδί τους, πώς λειτουργεί η ψυχοθεραπεία στους ανήλικους και πολλές φορές νιώθουν οι ίδιοι ανέτοιμοι και ενοχικοί για τις δυσκολίες ή ανησυχίες των νεότερων μελών της οικογένειας. Οι γονείς που νοιάζονται για τα παιδιά τους, παρατηρούν, ρωτούν, συζητούν και ενδιαφέρονται για τις ζωές τους. Βέβαια, δεν αρκεί μόνο το ενδιαφέρον, αλλά και η ενεργή συμμετοχή σε αυτές. Η επικοινωνία, ο κοινός ποιοτικός χρόνος, το παιχνίδι με τα παιδιά είναι συνθήκες απαραίτητες, ώστε να ανθίσουν όλα τα συναισθήματα, καθώς και οι δεξιότητές τους.
Ο ρόλος του ψυχολόγου σε αυτή την διαδικασία, είναι να βοηθήσει το παιδί να αναγνωρίσει τα συναισθήματά του, να τα ονομάσει, να μιλάει για όσα νιώθει, να εκφράζεται και να μην καταπιέζει αυτό που αισθάνεται. Να συζητά για τις σχέσεις, τις δυσκολίες και να εκπαιδευτεί, ώστε να ανταπεξέλθει καλύτερα στο κοινωνικό σύνολο. Επίσης, να κατανοήσει τι του αρέσει, σε τι είναι καλό, να απενοχοποιήσει τις δυσκολίες του και να σχηματίσει μια δυνατή εικόνα για τον εαυτό του. Να φτιάξει τις σχέσεις με τα μέλη της οικογένειας, τον εαυτό και τους γύρω του. Αυτοί είναι μερικοί από τους συνήθεις στόχους που δουλεύονται στην ψυχοθεραπεία ανηλίκων. Επιπλέον, η διαχείριση τραυματικών γεγονότων, όπως ο θάνατος κοντινού προσώπου, το διαζύγιο των γονέων, ο σχολικός εκφοβισμός και η βία αποτελούν συνθήκες ψυχοθεραπευτικού έργου. Το παιδί, μέσω της επιστημονικής σκοπιάς του ειδικού, και της χρήσης δημιουργικών μεθόδων, όπως το παιχνίδι ρόλων και το συμβολικό παιχνίδι, η ζωγραφική, τα παραμύθια, βρίσκει ασφαλείς τρόπους να εκφράσει αυτό που νιώθει χωρίς πίεση και κριτική.
Κατά συνέπεια, η ερώτηση «γιατί να πάω το παιδί μου στον ψυχολόγο» αποτελεί μια μεγάλη συζήτηση. Σίγουρα, η ψυχοθεραπεία ανηλίκων μπορεί να βοηθήσει όλη τη λειτουργία της οικογένειας και να ανακουφίσει το παιδί μέσω της έκφρασης. Ο ψυχολόγος, βρίσκεται πάντα σε συνεργασία και επικοινωνία με τους γονείς, με στόχο την εξομάλυνση και την καλύτερη διαχείριση των συγκρούσεων και των δυσκολιών στο οικογενειακό σύστημα.
