Γέννηση, συνέχιση, επιβίωση, εξέλιξη, πάλη, δημιουργία, έμπνευση. Όλες γένους θηλυκού. Λίγες, μα βαρυσήμαντες για την πορεία της γυναίκας στην ολοκλήρωση του σύμπαντος. Με αφορμή την 8η Μαρτίου ως Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, θέλουμε να τιμήσουμε με κάποια λόγια εκείνη μέσα από τους ρόλους της. Ο παγκόσμιος εορτασμός αποτελεί απλά μια μικρή σπίθα για να θυμόμαστε ποιες είμαστε, ποιες μας έφεραν στην ζωή και ποια είναι η πορεία και ο σκοπός μας. Αυτή η σπίθα ας ανάψει την φωτιά για να ζεστάνει τις καρδιές μας.
Σήμερα, η γυναίκα του δυτικού πολιτισμού έχει καταφέρει να επιβιώνει και να ανθίζει μέσα από τους πολλαπλούς της ρόλους. Έχει πετύχει πολλά από τα δικαιώματά της και παλεύει κάθε λεπτό για την απόλυτη δικαίωση και ισότητα με τον άνδρα. Είναι μητέρα, κόρη, αδελφή, σύντροφος, φίλη, εργαζόμενη. Καταφέρνει να προσαρμόζεται εξαιρετικά σε κάθε ρόλο της και να αλλάζει κατά την μετάβαση σε έναν άλλον ρόλο. Είναι άλλωστε, η φύση που χάρισε στην γυναίκα την δυνατότητα προσαρμογής και ζωής, νέας ζωής.
Το σώμα είναι φτιαγμένο να αντέχει στις αλλαγές, όχι μόνο σκεπτόμενοι την δυνατότητα εγκυμοσύνης και τον τοκετό, αλλά και πιο απλά, καθημερινά, μέσα από την έμμηνο ρύση κάθε μήνα. Οι ορμόνες της γυναίκας μεταβάλλονται, μαζί και η διάθεση, κι αυτό όσο την δυσκολεύει, παράλληλα της δημιουργεί γενναία προσαρμοστική ικανότητα. Ωστόσο, η επιλογή ή μη της μητρότητας είναι ένα θέμα απόλυτα προσωπικό και ευαίσθητο και παύει πλέον να συνδέεται απόλυτα με την γυναικεία εικόνα. Η γυναίκα δεν είναι πια μόνο μητέρα. Είναι και μητέρα. Ή ακόμα καλύτερα «μπορεί να είναι και μητέρα». Αν και όποτε η ίδια το επιθυμεί.
Η γυναίκα σπουδάζει, αριστεύει, παλεύει για την θέση και την ανέλιξή της. Επιθυμεί να εξελίσσεται διαρκώς, δεν παρατά την γνώση. Φροντίζει το σπίτι της, τον εαυτό της, όσους αγαπά. Γίνεται σκληρή μα και τρυφερή, ιδιότητες εξίσου απαραίτητες για την επιβίωση. Προς όλες εκείνες τις γυναίκες που καθημερινά αγωνίζονται να επιβιώσουν και έχουν ανέβει όλα εκείνα τα κοινωνικά σκαλιά με κόπο. Προς όλες τις γυναίκες που ιδρώνουν να φτάσουν στο ίδιο ύψος, στο ίδιο βάθρο που η κοινωνία τοποθέτησε τον άνδρα. Προς όλες εκείνες τις γυναίκες που προσπαθούν τα πάντα και τα καταφέρνουν, που ραγίζουν τα στερεότυπα με τις απαντήσεις τους και που στηρίζουν η μία την άλλη. Προς όλες τις μητέρες που τα κατάφεραν ή όχι, που θέλουν να αποκτήσουν μωρό ή τις γυναίκες που νιώθουν άλλος να είναι ο σκοπός τους. Προς όλες εμάς. Η κοινωνία δεν καθορίζει πια τα «πρέπει». Τα «θέλω» μας πλέον μας καθορίζουν.
Έχουμε πετύχει πολλά και αξίζουμε περισσότερα από μια ημέρα. Χρόνια μας όμορφα και καλά!
